Medemblik

Fotoverslagje wandeling Medemblik

Gegevens

Gemaakt op zondag 05 april 2009 17:10

Vandaag, zondag 5 april schijnt de zon. Het is nu toch echt lente. Mooi weer voor een wandeling door Medemblik met de hondjes. Die zijn meestal wel te porren voor zo'n onderneming. Ze staan in ieder geval te dansen bij de voordeur. Ongeduldig draaien ze rondjes en huppelen ze om me heen, om me duidelijk te maken dat ze toch echt met me mee willen. Het duurt ze veel te lang voor ik mijn schoenen aan heb, mijn zonnebril gevonden heb en mijn sleutels in mijn vest gedaan heb die ik natuurlijk ook nog eens moet aantrekken. Ik twijfelde nog even; wel of geen vest. Dat zijn zo van die dilemma's waar je tegen aan loopt op zo'n vroege lentedag. Het lijkt prachtig, maar toch zit er nog een zweem van frisheid in de lucht. We wonen toch aan het IJsselmeer, waar de wind flink verraderlijk kan zijn. Aan dus, dat vest.

Riemen om, deur open en daar gaan we dan. Oh, ik heb mijn fototoestelletje meegenomen. Met zo'n heldere zon, kan je zonder problemen erg mooie fotootjes maken. Dat blijft leuk om te doen. Logischerwijs begint onze tocht langs de Westerhaven. Dat is moeilijk te missen. Als we de deur uit lopen, vallen we zowat in de haven. De haven ligt er weer kalmpjes bij.  Dat schip links, is een drijvend wrak. Zonde. Het is zo'n oude platbodem. Zeilen doet de eigenaar niet meer. De tuigages is een ramp. Nu is het ding rijp voor de sloop. Renovatie zou een vermogen kosten. Het is nu niet meer dan een drijvend krot. Als ik dan de andere kant op kijk, staat er zo'n mooie oude treurwilg langs de haven. Die had ik laatst ook al gefotografeerd. Het is zo'n mooi beeld; die hangende takken, die soms het water net aanraken. Men krijgt een mooi doorkijkje naar het IJsselmeer, door de Kwikkelsebrug. Dat is de ophaalbrug. In de zomer is die om de 10 minuten open. Je moet geen haast hebben...  Als we over de Kwikkelsebrug gelopen zijn, komen we aan in de Oosterhaven. Dit was vroeger en nu eigenlijk ook nog wel, het hart van Medemblik. Oude koopmanshuizen staan aan beide zijden van de haven te pronken in volle glorie. Bijna alle huizen zijn gerenoveerd en in goede staat. Wat aan de zijde die men hieronder ziet opvalt, is dat de huizen recht langs de haven staan, vanaf de straatkant gezien. De huizen zelf zijn echter schuin gebouwd ten opzichte van het straatbeeld. Dat is maf en onhandig. Het pand met de witte muur geeft hiervan een goed beeld.  Grappig he? Ik vraag me dan af, wat doe je met dat hoekje? Een kast kan je er moeilijk kwijt.  Alle huizen in deze straat staan zo scheef als deze. Doorlopend langs deze middeleeuwse huizen, komen we op het havenhoofd uit. Daar staat een driehoekige bank, waar met mooi weer altijd mensen zitten te genieten van de activiteiten op het IJsselmeer, de frisse lucht en de mensen die komen en gaan. Het bankje zit nu ook vol met oude en jonge mensen. Mooi gezicht. Kalmpjes wandelen we over de dijk om Medemblik. Hoewel; ik loop kalmpjes. Die hondjes lopen altijd minimaal vijf maal de afstand die ik loop. Naar voor, naar achteren, weer terug, rondje lopen. Druk heb je het maar als hondje. Hier wandelen vaak veel mensen. Je kan heel ver over het IJsselmeer kijken en het is heerlijk fris.  Ik ben even het talud af gelopen en gaan balanceren tussen de rotsblokken om een foto te maken van het riet dat de winter heeft getrotseerd.  En je ziet het... echt; de lente is begonnen. Boterbloemetjes versieren het fris groene gras met hun vrolijke kleur. Het eeuwenoude stationnetje, waar in de zomer altijd de stoomtrein aankomt, ziet er meteen wat minder streng uit.  Het stoomtreintje dat altijd een felle fluit laat horen die hoorbaar is door heel Medemblik, voor ze vertrekt, komt altijd langs de molen om zo richting Twisk te tuffen. De hondjes hebben de hele tijd losgelopen, maar nu moet ik ze toch weer aan de riem doen. Auto's hebben door de bank genomen niet zo'n respect voor loslopende hondjes. Ik moet erbij zeggen, dat ze beiden ook wat onvoorspelbaar heen en weer zwabberen altijd. Als ze iets ruiken; zoef, dan rennen ze er heen.  Zo lekker verder lopend, kom ik langs de Westerdijk, waar ik de achterkant van het bejaardentehuis zie met daarnaast de oude kerk van Medemblik. Al de watertjes die je zo her en der tegenkomt, zijn overigens bereikbaar met de boot. Dat is grappig in Medemblik.  Even verderop, loop ik langs de begraafplaats. Erg jammer is dat de beelden die normaal de entree bewaken, nu weg zijn. Op die witte voetstukken, zouden sierlijke marmeren beelden te zien zijn. Leek me een mooi plaatje op te leveren, omdat het doorkijkje zo betekenisvol is. Daar ligt de vader van Paulien begraven. Jammer dat de beelden er niet zijn. Ik vermoed onderhoudswerkzaamheden.  Ik draai van de Westerdijk af en wandel zo de Meerlaan in. Dat is een verbindingsweg volgebouwd met huizen. Tussendoor zie je toch mooie plaatjes, zoals hieronder te zien is. Weer die treurwilgen over een vaart met allemaal groenteschuiten. Die groentevlets zijn kenmerkend voor de streek. Er zitten vaak van die ééncilindermotoren in, die zo lekker hakketakken als ze voorbij varen. Dat vind ik een enorm gezellig geluid.  Gosh, ik ben al weer bijna thuis. De Westersluis. Deze is nu niet zo druk, maar in de zomer... fff soms sta je er een kwartier stil. Dat is soms wel irritant. Dan ben ik ongeveer 100 meter van huis, maar dan moet ik nog 10 minuten wachten voor de sluis weer gereed is en ik verder kan. Het is zoals het is, dus opwinden heeft geen zin. Ik geniet dan maar van de activiteiten in en rond die sluis. Zoals gezegd, nu is het nog rustig. Wat hier goed te zien is, is het verval. Dat is erg groot.  Bij een sluis, horen natuurlijk sluisdeuren. Dat blijven imposante stukken houten elementen. Achter de sluis, zie je onze wijk al liggen.  Sja. Daar zijn we dan weer. Het Westereiland. Het naambordje is ietwat lastig gevallen door vandalen. Dat hoort er schijnbaar bij.  Nu zit ik dit hier te tikken en die fotootjes in te voegen. De hondjes liggen uitgeteld op de bank. Voor die kleine pootjes was het toch een eind lopen. Inmiddels drijven wolken het land binnen. De zon moet steeds meer moeite doen om haar stralen naar de aarde te zenden. Ook al zou het nu gaan regenen; deze wandeling neemt niemand me meer af :-)

• < Vorige
• Volgende >