Proza en poëzie

Tijd vervliegt steeds sneller

Gegevens

Gemaakt op zaterdag 25 februari 2012 11:36

Vroeger duurden dagen een week

Zomer leek een jaar te duren. 

Ik was klein en had veel tijd.

Die tijd was er ook. Soms leken vijf minuten wachten een eeuwigheid. 

Met het lengen der dagen waren er zeeën van tijd om te spelen. Een dag leek niet te eindigen.

Het het groeien der jaren, lijken minuten zich evenredig met de tijd te versnellen

Een minuut is sneller dan een seconde verstreken. Een dag lijkt zich voorbij te snellen als ware het een uur. 

Seizoenen rijgen zich met groter wordende snelheid aaneen. Zo vierde ik nog mijn 45e verjaardag en nu snel ik al weer richting de volgende. 

Het wordt telkens belangrijker om hier en nu te genieten van wat er is, zelfs als ik wacht in de kamer bij de tandarts. Die minuten daar zijn ook kostbaar.

Als vast in een vliegwiel, versnellen de minuten zich evenredig met het verstrijken van de dagen.

Hoe ouder ik word, des te meer dien ik mijn momenten te genieten. 

Ik verdien nu en hier om me geliefd te voelen, erkend, gewaardeerd en dat te genieten. Niet straks, maar nu, want straks komt steeds sneller naar het nu.

Voor ik het weet is straks een oneindige leegte of reis naar een volgend leven. Dat weet ik niet. Voor ik dat ga doen, heb ik nog veel hier te leren.

Dat vliegwiel houd ik niet tegen, wel kan ik steeds meer hier en nu zijn. Leren. Genieten. NU!

• < Vorige
• Volgende >