Lieve Miranda,

52 jaar zou je zijn geworden, vandaag. 14 maanden ouder dan ik.

 

Altijd liep je naast me, vaak hield je mijn hand vast. Zo liepen we ’s morgens naar school.

Zo hield je altijd mijn hand vast, ook toen we ouder werden. Alleen niet meer lijfelijk. Je was er altijd voor me. Ik was je kleine broertje en jij mijn grote zus. Je liet me nooit in de steek.

Weet je nog, toen we samen in de enorme en donkere hal van de flat zaten in een hoekje, samen in elkaar gedoken. Bang omdat we alleen waren? Toen hield je me vast, terwijl je zelf ook bang was. Jij was mijn sterkere helft!

Daar heeft jouw dood niets aan veranderd. Nog altijd als ik je advies nodig heb, vraag ik je om raad. Vaak pak ik dan vanzelf jouw ring beet. Deze hangt aan een ketting om mijn nek. Altijd sinds ik je niet meer in de ogen kan kijken als ik je advies kan gebruiken, al 22,5 jaar kijk je naar me met jouw warme blik en je zachte stem als ik je ring beet pak.

Tijdens mijn Ayahuasca sessie, vorig jaar, zag ik dat Oma Odendaal en jij telkens bij me zijn met jullie energie ergens in mij en dat ik je altijd kan raadplegen.

Je weet niet half hoe belangrijk je voor me bent en hoe blij ik ben dat je er bent. Mijn hart is groot dankzij jou.

Gefeliciteerd, Miranda!

Lieve Miranda
Getagd op:    

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *