Op 23 juli schreef ik naar aanleiding van de raket die de MH17 doorboorde en geen overlevende toestond een gedicht; Witte duif.

Op 6 november werd ik benaderd, via Facebook door een onbekende die kennelijk bij Man bijt Hond werkte. Of ik interesse had om mijn gedicht voor te dragen bij Man bijt hond. Daar werd ik enthousiast van. Omdat het mij de kans gaf voor een groter publiek mijn bijdrage te leveren aan het collectief dat Nederland werd na deze verschrikkelijke ramp. In de rouw vonden we elkaar en stonden we samen stil (langs de snelweg letterlijk) bij onschuldige kinderen, ouderen, jongeren uit allerlei lagen van de bevolking. Het had jou kunnen overkomen. Of mij. Iedereen had in zo’n vliegtuig kunnen zitten. Om zomaar ineens in stukken uiteen te worden gereten door een schijnbaar achteloos ingedrukte knop die een verwoestende raket omhoog zond. Vanwege een mening. Een idee, dat kennelijk belangrijker gevonden werd dan de levens van mensen die mogelijk nog geloofden in vakantie, samenzijn, vredigheid en hoop. De vrede leek altijd zo behaaglijk om Nederland heen te liggen. De oorlog vond ons en raakte ons diep in ons hart.

Na wat logistieke afspraken, werd ik maandagochtend vroeg verwacht aan de Noodweg, voor de kazerne waar de overledenen geïdentificeerd werden. Daar werden de opnames gemaakt door een cameraman, geluidsman en redacteur. Ik kondigde het programma aan en af en vertelde waarom ik het schreef. Ik droeg het voor, net voor de kransen, knuffels en foto’s naast de poort van de kazerne.

Emotioneel om daar te staan. Het raakte. Ik wist weer precies waarom ik mijn gedicht schreef.

Hoe ver weg de vredesduif was. Hoe zo maar al die levens eindigden en hoe ik niet niet geraakt kon zijn. Het raakte ons allemaal en daarin verbond het ons ook.

Zo veilig als we dachten, dat oorlog ver weg was. Ineens was de oorlog met het verlies zo diep in ons midden.

Ik voel me dankbaar dat ik daar mijn gedicht opdroeg. Het was voor hen.

De uitzending kun je hier bekijken: http://www.npo.nl/man-bijt-hond/10-11-2014/KN_1661949

Man bijt hond met gedicht: witte duif
Getagd op:    

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *